Dijital Şiddet Araştırması Türkiye’deki Gençler Arasında Yapıldı

Lise ve Ortaokul Öğrencilerinin Dijital Şiddet Algısı Karşılaştırıldı

Bakanlık tarafından yapılan açıklamaya göre, Türkiye’nin 26 farklı ilinden 7 bin 511 lise öğrencisinin katılımıyla gerçekleştirilen bir araştırmada, Aralık 2024’te ortaokul öğrencilerine uygulanan dijital şiddet araştırması genişletilerek Şubat 2025’te lise 10 ve 11. sınıf öğrencileri de kapsandı. Bu kapsamlı çalışma ile farklı yaş gruplarının dijital şiddeti nasıl algıladığı incelendi.

Öğrencilerin En Fazla Şiddet Algıladığı Davranışlar

Araştırma sonuçlarına göre, öğrencilerin en fazla şiddet olarak algıladığı davranışların başında, özel bilgi ve fotoğrafların internet ortamında paylaşılmasıyla tehdit edilmek geliyor. Lise öğrencilerinin %92,3’ü bu durumu şiddet olarak değerlendirirken, ortaokul öğrencilerinde bu oran %88,5 olarak belirlendi.

Araştırma Sonuçlarına Göre Dijital Şiddet ve Sosyal Medya İlişkisi

Araştırma, lise öğrencilerinin dijital şiddete maruz kalma ve bu tür davranışları sergileme oranlarını da inceledi. Katılımcıların %53’ü en az bir kez sosyal medyada hakaret veya kötü sözlere maruz kaldığını ifade ederken, %40,8’i ise hayatlarında en az bir kez sosyal medyada hakaret ettiklerini veya kötü sözler kullandıklarını belirtti.

Dijital Şiddetin Sosyal İlişkiler ve Öğrenilen Davranış Kalıpları ile Bağlantısı

Araştırmanın bulgularına göre, dijital şiddetin yalnızca bireysel bir sorun olmadığı, sosyal ilişkiler ve öğrenilen davranış kalıplarıyla da bağlantılı olduğu tespit edildi. Bu nedenle, gençlerin sosyal duygusal becerilerinin geliştirilmesi ve dijital mecralarda kontrol mekanizmalarının güçlendirilmesinin önemine vurgu yapıldı.

Bu kapsamda, ailelerin dijital mecralar konusunda eğitilmesi ve toplum genelinde farkındalık çalışmalarının yaygınlaştırılması gerektiği belirtilirken, dijital şiddetin önlenmesi için koruyucu ve önleyici müdahale sistemlerinin güçlendirilmesi ve etkin dijital farkındalık stratejilerinin oluşturulması gerektiği ifade edildi. Kamu kurumları, üniversiteler, sivil toplum kuruluşları ve ailelerin işbirliğiyle etkili bir tedbir sistemi geliştirilmesi öneriliyor.